Kendini Üstün Görmek, Küçümsemek ve Küçümsenmek
Psikoloji biliminin çok çarpıcı iki tespiti var:
İlki, psikoloji ilmi der ki “insan kendisini
olduğundan fazla görür.”
İkincisi, “insanların çoğunluğu kendisini, ortalamanın
üstünde, görür.” Birey, tabii çoğunluğun bu şekilde gördüğünü fark etmez.
Farkında olsa, bu çoğunluğun, en başta, matematik ilmine takla attırdığını,
matematiğin ağladığını, matematik biliminin üzüntüsünden yataklara düşeceğini
fark eder. Çünkü eğer çoğunluk kendini ortalamanın üstünde görürse, “ortalama”
diye bişey kalmaz. Oysa, ortalama daima vardır. Her zaman var olacaktır. Ve “ortalama”yı
her zaman “çoğunluk” oluşturacaktır. Çünkü zaten, çoğunluğun bulunduğu kesime
“ortalama” denmektedir.
Gelgelelim, madalyonun bir de öteki yüzü vardır: Tamam,
insan kendisini olduğundan fazla görüyor da kendisi dışındakiler onu nasıl
görüyor? Burada da Hakkı’nın bir tespiti var. Hakkı der ki “kendisini
olduğundan fazla gören insan çocuğu, diğerlerini olduğundan az görüyor. Birey,
kendisini ortalamanın üstünde görürken, kendi dışındaki çoğu bireyi ortalamanın
altında görüyor.” Bu, ortalamanın altında görmek, çoğu zaman, “küçümseme”ye
dönüşüyor. Evet, diğerini küçümsüyor.
Şimdi, bu çok önemli tespitleri somutlaştırarak daha
iyi anlaşılmasını sağlayalım: Hakkı, kendisini olduğundan fazla ve ortalamanın
üstünde görüyor. Fakat diğer insanlar veya hadi herkesi suçlamayalım, bazıları
ise, Hakkı’yı olduğundan az ve ortalamanın altında görüyor hatta “küçümsüyor”.
“Hakkı” yerine,
kendi isminizi koyarak, sizin de ne düşündüğünüzü ve diğerlerinin sizin hakkınızda
ne düşündüğünü somutlaştırabilirsiniz!
Bu bozuk ölçü, bu sakat zan bütün ilişkileri yozlaştırıyor.
Riyayı tavana vurduruyor! Çünkü seni küçümseyenler, genellikle, yüzüne karşı
seni yüceltiyorlar.
Peki, ölçü böylesine şaşmışken, gerçek, biyandan
uzatılır, biyandan kısaltılırken, doğru ölçüye nasıl ulaşacak, gerçek değeri
nasıl bulabileceğiz?
Şöyle: Eğer kendimizi olduğumuzdan fazla gördüğümüzün,
diğerlerinin ise bizi olduğundan az bulduğunun hatta küçümsediğinin her an
farkında olursak, değerleri yerine oturtabiliriz. Ne olduğumuzdan fazlayız ne
de küçümsenen yerdeyiz! Ortalarda, “ortalama” biyerdeyiz.
x x x
TAVSİYE
Riya, Himalaya!
Bir VEFA, Destek,
Samimiyet ve İnsaniyet Hikâyesi
AÇIKÇA İLN EDİYORUM
(genelhaberler.com)
DİKKAT: Bu uzun bir
yazıdır. Sonuna kadar okumadan kızmayın, yargılamayın, hüküm
vermeyin. Sonuna kadar okuyun önce, ondan sonra boynum kıldan ince.
[email protected]